Bir Şiir Yaşadı Ruhum 30 Kasım 2018

Bir Şiir Yaşadı Ruhum 30 Kasım 2018

Bugün bir şiir yaşadı ruhum. Tembelliğim kendini gösterdi. Severken de tembelim, üstelik severken de odaklanma problemi yaşıyorum. Oysa ki gözümü bir saniye bile kırpmamam gerekirdi. Sen o salatanın dudaklarında kalan sosunu temizlemek için dilinin ucuyla, hızlı bir şekilde dilini dışarı çıkardığın vakit zamanı orada durdurmuşçasına zamanı yavaşlatmam gerekirdi. Öyle bir dikkat gerekirdi fakat ben dilin çıktığını, dudakların temizlendikten sonra farkına vardım. Seni, sana anlattığım daki utanmanı görebilmek için dikkati mı iyice toplayıp seni uyandırmam gerekirdi. Fakat tüm fırsatları ilkinde göremedim. O şiiri ben yazamadım. Tembel olduğum için bir başka şiiri yaşadım ruhum…

Sen karşımda otururken seni düşünmek. Seni düşünmek güzel şey. Ama sadece güzel bir şey çünkü ümit, seninle ilgili kurulan cümlelerin içinde barınamayacak bir kelime. Seni düşünmek, dünyanın en güzel sesinden, en güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey. Seni düşünmek, sen karşımda şiir olurken, o şiiri yazan olmayı istemek…

Bir başka şiiri sana yazdırırken, başkaları okuyacak o şiiri biliyorum. Ve biliyorum bir sonu olacak bu kaçamak buluşmaların. Zaten bir işe de yaramıyor. Ne bir gram özlem düşüyor, sana özlemimi ölçen Özlembar’dan nede bir gram oynama oluyor sana sevgi ve bağımdan. Benim gibi bir adamı uyku tutmuyor ya! Neyse, mevsim güz, insanlar ölüyor…

You May Also Like

Yorum yapılmamış on This Post

Bir Cevap Yazın

Bloga e-posta ile abone ol

Bu bloga abone olmak ve e-posta ile bildirimler almak için e-posta adresinizi girin.

Diğer 4.314 aboneye katılın

%d blogcu bunu beğendi: