Düşünsene Ölüm Meleğisin

Düşünsene Ölüm Meleğisin

Düşünsene ölüm meleğisin. Ve daha yeni doğmuş bir bebeğin canını almak görevin. Elleri ayakları minnacık! Dokunmaya kıyamazsın. Zır zır ağlıyor ama bir görsen doğumhane inim inim inliyor. Hemşeriler tecrübeli tabi neden ağladını biliyor bu ufak meleğin. Annesinin kucağına bırakıyorlar hemen, annesinin kokusunu aldığı vakit ağlaması duruyor. O kadar şiirsel ki… Sanki hani az evvel etrafı inim inim inleten o ufak canavar bu tatlı uğur böceği değilmiş! Şimdi annesinin göğsünde huzurla yatıyor, gözlerini daha açamamış, dudakları büklüm büklüm sürekli aranıyor. Ara sıra etrafa gülücükler atıyor. İşte o gülücükler geldiği vakit babası ve annesi dünyaya böyle bir şey getirdikleri için içlerinde ulvi bir huzur hissediyor. Kendilerinden bir parçaya sahip olmanın vermiş olduğu mutluluk…

Tam olarak gerçek mi, rivayet mi bilmiyorum ama hani derler ya bebekler melekleri görürler diye, işte bu ufaklık az evvel bir gülümseme attı etrafına… Ama öyle böyle değil. Sanki cennetin huzuru o gülücükle birlikte annesinin göğsüne birden dolu verdi. Dedim ya bebekler melekleri görürlermiş diye. Acaba o gülücükler birazdan canını alacak ve daha annesine anne diyemeden, babasına baba diyemeden bu dünyadan göçüp gitmesine vesile olacak olan meleğe miydi? Yani sana… Ne kadarda mutlu ölecek değil mi? Ölüme tüm kalbiyle gülüyor bir bebek, çünkü daha yeni ayrıldığı ile tekrar buluşmak üzere.

Annelere kalırsa, çocukları ölmemeli. Çocuklara kalırsa anneleri… Ve sen bir ölüm meleğisin bir çocuğu yetim bırakmak, bir anneyi toprağın altına sokmadan öldürmek senin görevin. Fakat senin içinde böyle bir şey yok sen bu değilsin. Biliyorum hiç ister misin daha kundaktaki bebeği yetim bırakmak? Tabi ki istemezsin. Kim ister ki? Bir çocuğun annesinin tabutuna sarılarak avazı çıktığı kadar annem diye bağırmasına gönlün el verir mi? Biliyorum tabi ki vermez ama dedim ya işte senin görevin bu. Bu yüzden böyle mağrursun biliyorum. Bu yüzden sana hak veriyor ve diğerleri içinde en çok seni seviyorum. Çünkü sen sevgi dolusun. Ve bu kadar sevgi doluyken insanlara bu kadar acı vermenin ne demek olduğunu galiba seni görünce iyi anlıyorum. Bence kâinatta ki en zor görevi üstlenmek… Düşünemiyorum!

You May Also Like

Yorum yapılmamış on This Post

Bir Cevap Yazın

Bloga e-posta ile abone ol

Bu bloga abone olmak ve e-posta ile bildirimler almak için e-posta adresinizi girin.

Diğer 4.260 aboneye katılın

%d blogcu bunu beğendi: