Ne Kadınlar Var Be! – Sait Faik Abasıyanık Bir Sonbahar Akşamı (Kameriyeli Mezar)

Ne Kadınlar Var Be! – Sait Faik Abasıyanık Bir Sonbahar Akşamı (Kameriyeli Mezar)

Okuduğum öykü kitabının son öyküsü Kameriyeli Mezar başlıklı, Hüseyin Avni bey ve karısının öyküsü. Aslında tekrar düşününce öyküyü onlara adamak yanlış olur. Çünkü tekrar düşündüğüm vakit aklıma özgürlüğün tadı geliyor, ölümün bir hayat gerçeği oluşu ve sıradanlığı, biraz da kendini adamışlık var. Özellikle kendini adayan Ayşe hanım gösteriyor ki geri planda gerçek bir aşk öyküsü var.

Ayşe hanım kendini Hüseyin Avni beye öyle bir adamış ki, ölmesi 20 yıl olmasına rağmen Ayşe hanım hâlâ Hüseyin Avni beyin fotoğrafı önüne gider, sanki o yaşıyormuş gibi yapacağı bir şey için fikir danışır, izin ister… Bunu okuduktan sonra böyle ilişkiler anca öykülerde olur diye düşündüm. Sonra aklıma anneannem geldi. Anneannemin dedemle evlenmek için ve evlendikten sonra yaptığı fedakârlıklar… Fakat etrafımda anneannemden başka böyle fedakâr bir kadın tanımadım! Yok mudur? Bilmem, illaki vardır. Vardır ama niyeyse biz hep yanlışları tanımışız. Biraz bu yüzden etkiledim galiba bu öyküden.

You May Also Like

Yorum yapılmamış on This Post

Bir Cevap Yazın

Bloga e-posta ile abone ol

Bu bloga abone olmak ve e-posta ile bildirimler almak için e-posta adresinizi girin.

Diğer 4.260 aboneye katılın

%d blogcu bunu beğendi: