Nizamiyeden Bir Çıkışımız Var 20 Nisan 2018

Nizamiyeden Bir Çıkışımız Var 20 Nisan 2018

Kışlanın nizamiyesinden üç kişi olarak çıktık. Daha nizamiye ye inmeden önce çağırdığımız taksi gelmiş, nizamiye önünde çalışır vaziyette bizi bekliyordu. Taksici bugün aşağı yolda çevirme olduğu için bizim dağın yamacında bulunan jandarma karakolunun arkasında ki yoldan götürmeyi teklif etti. Bizde kabul ettik. Jandarma Karakolunun arkasında ki yoldan giriş yaptıktan ve biraz ilerledikten sonra karşımızda Kars kalesi harika bir manzara ile duruyordu. Açıkçası bu manzaraya karşı Sakarya’lı müteahhitler harika evler yapabilirdi. Fakat Karslılar zevkine pek düşkün değil. Böyle bir manzarayı çingene mahallesi olarak kullanmaktalar. Girdiğimiz yol gittikçe varoşlaşıyor. Açıkçası sürekli bizi taşıyan bu amcayi tanımıyor olsak bizi teröristlerin arasına götüreceğini düşünürdük üçümüz de. Yol gittikçe etraf adeta Fransız banliyölarına, Amerikan ghettolarına dönüyordu. Tek fark burada yüksek yüksek gökdelenler yada kuleler yok tek katlı derme çatma kulübeler ve gecekondular var. Ayrıca bu evlerin önünde konuşlanmış çete gibi dolaşan kızgın kazlar ve hindiler… Sanki bu çeteler her an bize saldıracakmış gibi kanatları açık gagaları yukarıda araba ile varoşlarından geçişlerimizi izliyorlar. Taksici de durumu anlamış olacak bu Kaz ve hindi çetelerinin ağır tahribat gücüne sahip gagalarının saldırısına uğramamak için hızlanıyor…Çarşıda ki işlerimizi hallettikten sonra tekrar buluşmak için ayrıldığımız vakit çok olmadı. Sadece 20 yada 25 dakika geçmişti ki arkadaşlardan birinden arama geldi. İşini bitirmiş nerede oturalım diye soruyordu. Normalde benim zevklerim ve isteklerim yanımdaki kişileri pek tatmin etmez. Bu yüzden örtü insanlara rahatsızlık vermemek için karşımda ki kişiye bırakırım. Fakat bu sefer karşımda ki kişiye bırakırsam neler olacağını bildiğim için ikimizinde zevklerini karşılayacağını düşündüğüm bir mekan seçtim ve orada buluştuk. Mekan tam çarşı merkezinde her yere eşit mesafede ne yapmak istersek nereye gitmek istersek buradan çıktıktan sonra gidebilirdik. Ayrıca onun istediği gibi kalabalık bir mekan, benim istediğim gibi kalabalık olmasına rağmen çok fazla gürültü olmayan ve masaların bir birine uzak olan bir mekandı.

Oturduktan biraz sonra arkadaşım laf açmak için “sende amma çok konuşuyorsun Hades başım şişti valla” diyerek konuşmak için ortam hazırladı. Ben ayıp ettiğimin farkına vararak akşam ki maçın ve şu erken seçim haberlerini merak ettim onlarla dalmışım kusura bakma diyerekten konuşmaya başladık. Erkeklerin bir araya geldiğinde yaptığı gibi önce spor sonra siyaset konuştuk. Artık konu kısır bir döngüye girdikten sonra ne oldu tam olarak farkına varamadım fakat konu karı kız olmuştu. Fakat bu sefer öyle koğuşta yapıldığı gibi değil, dertleşme türünde bir karı kız muhabbetine döndü. Ben hiç konuşmuyordum. Arkadaşım ne olmuşsa tüm çıplaklığıyla ayıplarını bir kenara koyarak bana 4 yıllık ilişkisini, neden ve nasıl ayrıldıklarını anlatıyordu. Ne yaptım da ona bu samimiyeti vermiştim yada bana nasıl bu kadar güvenip bu daha önce hakkında kimsenin bilmediği bu sırları anlatmıştı bilmiyordum. Ağzımı açmadan, tek kelime etmeden onu dinlerken aklımdan sadece bu geçiyordu…

Biraz daha vakit geçirdikten sonra nizamiyeden 3 kişi olarak çıktığımız 3. kişide yanımıza oturmuştu. Öteki arkadaş gizli sırlarını anlatmayı kesmiş nişan için hazırlık yapan bu çocuğun nişanı hakkında konuşmaya başlamıştık. Bu 3. tekil şahıs Mart ayında nişanlanacak…

Sohbet koyu koyu ilerlerken ben Bored Panda üzerinde dolaşıyor ve Japonya’da, Japon Kiraz ağaçlarının çiçek açtığı yazısının fotoğraf galerisine bakıyorum. Her sene olduğu gibi bu senede harika fotoğraflar var. Bir gün gelecek ve buraya sırf bu manzarayı tadmak, çiçeklerin kokusunu nargile ile pislettiğim ciğerlerime çekmek için oraya gideceğim. Ayrıca memleketim de Erguvanlar çiçek açmak üzeredir. Ne güzel kokar şimdi mahallemin sokakları. Bu çorak arazilerde değil bir erguvan çiçek görmek bile çok zor. Keşke bir hanımeli ile rastlaşsamda ruhuma dokunacak bir doğal bir koku ile mutlu olsam.

Nizamiyeden ayni anda çıkmış üç asker Kars merkezde bir kafede oturmuş. Bunlardan ikisi kendi hayatından kaçmak için, bir diğeri evlilik için önünde ki tek engel olan askerliği aradan çıkarmak için gelmiş askerliğe. Adamın Mart ayında nişanı var, ayrıca bugün doğum günü. Ne yapalım?

You May Also Like

Yorum yapılmamış on This Post

Bir Cevap Yazın

Bloga e-posta ile abone ol

Bu bloga abone olmak ve e-posta ile bildirimler almak için e-posta adresinizi girin.

Diğer 4.260 aboneye katılın

%d blogcu bunu beğendi: