Yaşadığım İkilemler 16 Ocak 2019

Yaşadığım İkilemler 16 Ocak 2019

Herşeyin ikilemini yaşıyorum. Yazsam mı yazmasam mı sorgulayıp duruyorum, bir kızla konuşsam mı, konuşmasam mı bilmiyorum. Dedim ya sorgulayıp duruyorum. Neyin doğru yada yanlış olduğu hakkında fikir yürütmeye çalışıyorum fakat şuana kadar vardığım kanı doğru yada yanlış diye bir şeyin olmadığı. Bu dünyada gördüğümüz kadarıyla legal yada illegal var. Doğru yada yanlış yok. Başka dünyaları da şuan yaşamadığımız için o dünyalar hakkında da yorum yapmaya gerek yok bence…

Sevilmek istiyorum. Sevgiye ihtiyacım var. Beni sevebilecek, severken de çok iyi hissettiren birini tanıyorum aslında. O beni sevdiği zaman gerçekten kendimi iyi hissediyorum. Fakat ben sevdiğim insan tarafından sevilmek istiyorum. Aramıza koymuş olduğum mesafeyi bozmadan uzaktan uzaktan sev beni istiyorum. Benimle ilgilen, beni takdir et yada ne bileyim bana sorguladığım yada ürettiğim tezlerin hatalı olduğunu savun. Senden mesaj gelme ihtimalinin olmadığını bildiğim halde 10 dakikada bir telefonu kontrol etmemim sebebi işte bu…

İşin aslı ben tekrardan birini seni sevdiğim gibi sevmek istiyorum. Bunun içinde seni unutmam gerek. Birisine aşk dolu hitaplarda bulunurken aklıma sen gelme istiyorum. Şuan hayatımı sorgulamaya devam ediyorum. Şimdilik isteğim bu. Kararım değişen kadar…

Fakat kararım değişen kadar seni unutamayacağım biliyorum. Bu yüzdendir Cemal Süreya‘nın “Ben neredeysem yalnızlığın başkenti orasıdır” sözünü Kars’tayken söylemesi. Ben yalnızlığın başkentindeyim aklımda sen yanımda hiç kimse.

You May Also Like

Yorum yapılmamış on This Post

Bir Cevap Yazın

Bloga e-posta ile abone ol

Bu bloga abone olmak ve e-posta ile bildirimler almak için e-posta adresinizi girin.

Diğer 4.260 aboneye katılın

%d blogcu bunu beğendi: